Τετάρτη, 1 Απριλίου 2009

Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ

Τα κακοφορμισμένα graffiti και τα λογής - λογής συνθήματα και μουτζούρες κάτω απ' τ' άψυχα μπαλκόνια κρύβουν με την ασχήμια τους τη βρωμιά των τοίχων, που η κατάρα της αντιπαροχής τα ‘στησε δίπλα - δίπλα ν' ασφυκτιούν για μια σπιθαμή φως ήλιου. Οι απλωμένες στο έλεος του καυσαέριου μπουγάδες μοιάζουν με θλιβερές παντιέρες μιας επανάστασης που δεν έγινε ποτέ, αδιάψευστοι μάρτυρες μιας ζωής που ξενιτεύτηκε να συναντήσει το αύριο στις γειτονιές ενός κόσμου που έχει χάσει το παρόν του. Οι ανακαινισμένοι σταθμοί μια παραφωνία σ' αυτές τις γειτονιές που περισσεύει πια η ασχήμια κι η εγκατάλειψη. Πλατεία Αττικής, Σεπόλια, Θυμαράκια, Αριστοτέλους, Άγιος Παντελεήμονας, Κάτω Πατήσια.
Σ' αυτές τις γειτονιές που άφησαν τη σκόνη τους οι ρόδες του παιδικού μου ποδήλατου και ξεσηκώνονταν -κάπου εκεί γύρω στα τέλη της δεκαετίας του '60- απ' τις φωνές μας όταν παίζαμε ποδόσφαιρο στα τελευταία άχτιστα οικόπεδα ή ακόμα και στη μέση κάποιων δρόμων. Τότε «επί Δημαρχίας Ρίτσου», που έγιναν άσφαλτος οι τελευταίοι χωματόδρομοι και ήταν γεγονός τα εγκαίνια ενός σιντριβανιού στην πλατεία. Τότε που η «ΕΒΓΑ» ήταν πραγματικά «της γειτονιάς», ο φούρνος έβγαζε ακόμα ημίλευκο ψωμί, το ψιλικατζίδικο είχε ακόμα καραμέλες «φιλάκια», ο μπακάλης είχε ακόμα χύμα λάδι και ζάχαρη και τα βερεσέδια του τα ‘γραφε σε τεφτέρι κι όχι στον ΤΕΙΡΕΣΙΑ.
Από κάπου αλλού ήρθαμε τότε κι εμείς -ποιος δεν έχει ακούσει για τις «εκτός σχεδίου» περιοχές; - αναζητώντας μια καλύτερη τύχη. Μαζί με μας και χιλιάδες, εκατομμύρια άλλοι. Άλλος για δουλειά, άλλος για σπουδές, άλλος για να'ναι κοντά στα παιδιά του, άλλος για να μη μείνει μόνος πίσω. Ο καθένας είχε τους λόγους του κι όλοι τακτοποιήθηκαν ανάλογα με το βαλάντιο και τις δυνατότητές τους. Η -λίγο πιο πέρα απ' την Ομόνοια και το Σύνταγμα- Αθήνα πήρε αμετάκλητα το δρόμο της. Άνοιξαν μαγαζιά, γραφεία, καφενεία, φροντιστήρια ξένων γλωσσών, κινηματογράφοι, οίκοι ανοχής. Ιδρύθηκαν σχολεία, εκκλησίες, σύλλογοι. Οι γειτονιές κρατούσαν ακόμα κάτι από το άρωμα των περασμένων χρόνων. Οι ένοικοι των πολυκατοικιών γνωρίζονταν μεταξύ τους, γνώριζαν και τους γείτονες απέναντι και δίπλα, καλημέριζαν και τον μανάβη, τον μπακάλη, τον φούρναρη. Πήγαιναν σε γιορτές, σε μνημόσυνα. Ήξεραν τα στραβοπατήματα και τα τσιλιμπουρδίσματα του ενός και του άλλου. Έβγαιναν στις πλατείες.
Από τότε κύλησε πολύ νερό στ' αυλάκι. Ήρθαν τα πολιτικά κόμματα στη διακυβέρνηση του τόπου, ήρθε η ΕΟΚ -και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο, ήρθαν οι ταμπλόιντ εφημερίδες, ήρθε η «Αλλαγή», ήρθε το Πανευρωπαϊκό στο μπάσκετ, ήρθε ο Ντέταρι, ήρθε η κυβέρνηση Τζανετάκη, ήρθε η ιδιωτική τηλεόραση, ήρθαν οι Αλβανοί, ήρθαν τα ΙΕΚ, ήρθε το ευρώ, ήρθε η Ολυμπιάδα, ήρθε... ήρθε... Μα, πιο πολύ ήρθε χρήμα στην αγορά, χρήμα που με τον καιρό έγινε κι αυτό από χάρτινο πλαστικό κι από πλαστικό άυλο.
Οι παλιές γειτονιές πάλιωσαν για τα καλά. Θάφτηκαν κάτω από κάδους σκουπιδιών, εξαφανίστηκαν πίσω από τα διπλοπαρκαρισμένα αυτοκίνητα, εγκαταλείφτηκαν ατάκτως -και μαζί κι αυτοί που ακόμα ζουν εκεί- στη σκληρή και αδυσώπητη μοίρα τους: «Δημότες Αθηναίων». Έτσι, οι παλιοί γείτονες απόχτησαν με κάποιο δάνειο ή με τις οικονομίες τους κάποιο σπίτι στα βόρεια ή στα νότια -για τα δυτικά δεν το συζητάμε. Οι συμμαθητές διαλύθηκαν ησύχως στα προαύλια των ιδιωτικών σχολείων. Οι παρέες χάθηκαν και τα στέκια άλλαξαν θαμώνες, συνήθειες, «προσωπικό». Οι γκαρσονιέρες της Κυψέλης, της Βάθη, της Αχαρνών και των γύρω περιοχών έγιναν χρόνο με το χρόνο αποθήκες ψυχών κάθε χρώματος, θρησκεύματος και εθνικότητας. Οι πλατείες γέμισαν με φωνές άγνωστες, με γλώσσες ακατανόητες, με πραμάτειες λογής - λογής από διακοσμητικά μέχρι παπούτσια, τσάντες και ρούχα. Τα μαγαζιά άλλαξαν χέρια. Οι Κινέζοι έδειξαν το δρόμο που οι Αλβανοί είχαν ανοίξει...
Οι νέες γειτονιές δεν είναι λιγότερο ανθρώπινες επειδή είναι πολύχρωμες, θορυβώδεις, πολυπολιτισμικές. Οι νέοι γείτονες δεν κάνουν λιγότερα όνειρα επειδή ζουν καταπιεσμένα. Δεν ερωτεύονται λιγότερο επειδή δουλεύουν από το πρωί ως το βράδυ. Δεν αγωνιούν πιο λίγο να μεγαλώσουν και να μορφώσουν τα παιδιά τους. Δεν έχουν μικρότερη ανάγκη να νοιώσουν ασφαλείς. Δεν έχουν διαφορετικά δικαιώματα από τους ιθαγενείς -βλέπε έχω ιθαγένεια ελληνική- αυτού του τόπου. Έχουν ασφαλώς άλλους κώδικες επικοινωνίας. Έχουν σίγουρα άλλες συμπεριφορές, ιδέες, αντιλήψεις. Έχουν στους ώμους το βάρος μιας κακής τύχης, μιας άδικης σύμπτωσης, μιας σκληρής μοίρας.
Ναι, το ξέρω. Μιλώ με τη σιγουριά ενός βολεμένου. Κάποιου που βλέπει περαστικός τα απλωμένα στα στενάχωρα μπαλκόνια της παιδικής του γειτονιάς. Κάποιου που προσπερνά τα παιδάκια των μεταναστών που παίζουν μπάλα στον πεζόδρομο πριν χωθεί βιαστικά στην πολυκατοικία που μένουν οι γονείς του. Κάποιου που ξινίζει μερικές φορές τα μούτρα από τις παράξενες μυρωδιές που έρχονται απ' το υπόγειο. Κάποιου που νομίζει πως ο κόσμος μπορεί ν' αλλάξει μόνο από τις κραυγές στα παράθυρα της τηλεόρασης. Κάποιου που νομίζει πως θα κάνει τον κόσμο καλύτερο αν πάρει το νόμο στα χέρια του. Κάποιου που θυμάται να διεκδικήσει απ' το «κράτος» και την «πολιτεία» μόνο όταν του παίρνει το σπίτι το ρέμα ή όταν καλείται να πληρώσει τους φόρους του. Κάποιου που δεν θυμάται πως περίμενε τα Χριστούγεννα το δωράκι του θείου Γιώργου απ' το ‘Αιμπεκ της Γερμανίας. Κάποιου που έχει ξεχάσει τα γεμάτα νοσταλγία γράμματα της ξαδέρφης του της Στελλίτσας -χρόνια σου πολλά καλή μου- από την ξενιτιά. Κάποιου που έμαθε να βλέπει τη ζωή μέσα από τα γυαλιά της υπεροψίας, της ιδιοτέλειας και του συμφέροντός του. Κάποιου που η αμάθεια τον κάνει να φέρνει τους «ξένους» στα μέτρα του για να μπορεί και να τους βάλει απέναντί του. Κάποιου που συμμετέχει στην παγκόσμια γειτονιά με το θράσος από την άγνοια της ευθύνης του, των υποχρεώσεών του, του χρέους του.
Η παλιά μας γειτονιά έχει αλλάξει. Κάποιοι έχουν ευθύνη και μπορούν να την κάνουν καλύτερη, μα πρώτος απ' όλους εγώ.

2 σχόλια:

  1. ΣΧΟΛΙΑ: 13
    # Aliceland στις 26/11/2008, 07:26 μμ
    Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ
    Τίποτα δεν έχει ξεχάσει... Ευτυχώς ή... δυστυχώς.... Φιλιά πολλά στις μνήμες σου ειδικά στις ...χριστουγεννιάτικες. Κι εγώ περίμενα πάντα κάτι από τη νονά Χρυσούλα στη Γερμανία, αλλά πάντα γραμμένη με είχε... :) Μερικά είναι πιο όμορφα σήμερα από τότε.. Αγοράζω ότι γουστάρω μόνη μου.. Μερικά ήταν μεγάλα μαθήματα από εκείνο το τότε.. Τα πρώτα που αγοράζω δώρα για την πιτσιρίκα που εν αγνοία της έγινε τόσο θαραλλέα που να με κάνει πνευματική μαμά της...
    # apologiaprosuavita στις 26/11/2008, 07:30 μμ
    Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ
    Α, στο τέλος το φερες προς το αισιόδοξο. Μέσα από τους σωρούς των σκουπιδιών σε χαιρετούμε. Εδώ λέμε πολλά στον μπακάλη και στον μανάβη. Όχι μόνο καλημέρα, την ιστορία της ζωής μας λέμε. Κι ο μπακάλης είναι Αλβανός και μιλάει τα ελληνικά καλύτερα από μένα και τα παιδιά του είναι πια στην εφηβεία. Να μην στεναχωριέσαι, είναι ωραία εδώ στην Κυψέλη. Ξέρεις για τη Δημοτική αγορά έτσι δεν είναι;
    # VOUDAS στις 26/11/2008, 07:40 μμ
    Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ
    @Aliceland: Χαίρομαι που μερικά σήμερα είναι πιο όμορφα από τότε!@apologia: Ξέρω για τη Δημοτική αγορά και μαθαίνω και για άλλες προσπάθειες που γίνονται σε διάφορες περιοχές εκεί γύρω. Είναι παρήγορο κι ελπιδοφόρο. Πιο χαμηλά τα πράγματα είναι κομμάτι "στριμωγμένα"... Με ανυπομονησία περιμένω να ακούσω και για άλλες όμορφες πρωτοβουλίες!
    # The_Rock στις 26/11/2008, 08:18 μμ
    Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ
    Φίλε Βούδα, όταν κατά την τελευταία 15ετία όλες οι κυβερνήσεις, άφησαν το τεράστιο κύμα μετανάστευσης προς την Ελλάδα να εξελίσσεται ανεξέλεγκτο, χωρίς κάποιο κεντρικό σχεδιασμό, χωρίς υποδομές υποδοχής, χωρίς ... χωρίς... ασφαλώς φτάνουμε στα σημερινά χάλια των περιοχών που αναφέρεις και πολλών ακόμη... Όμως φίλε ποιος θα ασχοληθεί με σχεδιασμούς και τα σχετικά... Ο αλλοδαπός είναι αυτός που θα δουλέψει τσάμπα και χωρίς ΙΚΑ στο χτίσιμο της νέας μεζονέτας του βουλευτή... Η γυναίκα του είναι αυτή που θα ξεβρωμίσει το σπίτι του τεμπέλη Ελληναρά... Χωρίς αλλοδαπούς ούτε ολυμπιακούς αγώνες δεν θα είχαμε κάνει... Σιγά μην είχε τελειώσει κανένα έργο στην ώρα του... Βολεμένο είναι το Κεφάλαιο φίλε με τους αλλοδαπούς. Κονομάει κάργα μαύρο χρήμα! Τώρα τι κι αν έχουν γίνει πάρα πολλές περιοχές γκέτο? Όταν πας να βγεις βράδυ και φοβάσαι μη βρεθείς με κάνα μαχαίρι στην πλάτη; Σίγα...! Αυτοί που έχουν την ευθύνη βρίσκονται ψηλά φίλε και δεν πρόκειται να κάνουν τίποτε, όπως δεν κάνουν για τόσα άλλα προβλήματα... Μην παραμυθιαζόμαστε...
    # ezak στις 26/11/2008, 09:22 μμ
    Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ
    Για μένα ήταν η φοιτητική μου γειτονιά....και ήταν όπως τα περιγράφεις...Δυστυχώς, περαστικός πια, βλέπω πως δεν έχει γίνει καμιά ουσιαστική παρέμβαση...
    # apologiaprosuavita στις 26/11/2008, 09:34 μμ
    Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ
    Τί παρέμβαση να γίνει βρε παιδιά; Ξέρετε τί παρέμβαση θα γίνει αν, ω μη γενοιτο πάρει το κράτος ή ο Δήμος τα πράγματα στα χέρια του; Εκεί δίπλα στον Άγιο Παντελεήμονα, βρίσκεται ένα σπίτι παλιό που κοιμούνται ίσαμε 30άνθρωποι σε κάθε όροφο πάνω στα πατώματα. Θα πάνε θα τους πιάσουν, θα τους κλείσουν φυλακή και θα τους απελάσουν. Άλλες λύσεις, ανθρώπινες, μεταξύ μας πρέπει να δώσουμε. Μαθήματα ελληνικών, ρούχα, ευκαιρίες για δουλειά. Τέτοια. Αντί οι κάτοικοι να διαδηλώνουν διαμαρτυρόμενοι για την υποβάθμιση, ας κάνουν κάτι να βοηθήσουν τους ανθρώπους της διπλανής πόρτας. Η δημοτική Αγορά είναι ένα καλό παράδειγμα γι αυτό την ανέφερα πριν. Δικές μας παρεμβάσεις χρειάζονται. Ένα μέρος που να μην χρειάζεται να ληρώνουν αυτοί οι άνθρωποι για να μαζεύονται και να συζητούν.
    # PINK FISH στις 27/11/2008, 09:07 πμ
    Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ
    έχω μεγαλώσει κι εγώ σε μια τέτοια γειτονιά. Όπου ήταν όπως τα λες, ο καθένας άκουγε την ανάσα του άλλου. Υπήρχε όμως ανθρωπιά και αλληλεγγύη. Έχω φύγει πια από εκεί. Η γειτονιά αυτή έχει αλλάξει πολύ. Έγινε αυτό που λέμε τώρα "πολυπολιτισμική". Καποιους τους ενοχλεί αυτό. Έχεις δίκιο όταν λες ότι εμείς θα τις αλλάξουμε αυτές τις γειτονιές. Εμείς, ούτε ο Δήμος, ούτε το Κράτος
    # VOUDAS στις 27/11/2008, 09:12 πμ
    Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ
    @Rock: Ασφαλώς και δεν αντιμετωπίστηκε το θέμα της μετανάστευσης με τον τρόπο που έπρεπε -παραβλέπω ότι ακόμα και σ' αυτό το φαινόμενο κάποιοι ανακάλυψαν μια προσοδοφόρο δραστηριότητα -είδες φαντάζομαι τα προχτεσινά σακ-βουγιάζ... Από κει και πέρα σημασία έχει πώς αντιμετωπίζεται από την κοινωνία η δεδομένη κατάσταση. Ξεσηκωνόμαστε εναντίον των ξένων; Αδιαφορούμε κι αλλάζουμε γειτονιά αν μπορούμε; Προσπαθούμε να δημιουργήσουμε άλλα δεδομένα συμβίωσης και συνύπαρξης; Το να τα φορτώνουμε πάλι όλα στους πολιτικούς και το "κακό" κεφάλαιο είναι νομίζω βολικό, αλλά τελικά φανερώνει και την αποδοχή μιας δεδομένης εξέλιξης, που ίσως τελικά να βολεύει όλους... @ezak: Απλώς σου αναφέρω ότι ο Δήμος έπλυνε την πλατεία του Αγίου Παντελεήμονα το πρωί πριν γίνουν οι συγκεντρώσεις. Ξέρεις πόσον καιρό είχε ν' ασχοληθεί μ' αυτή την πλατεία που κάποτε ήταν σημείο αναφοράς και αναψυχής για τους κατοίκους της περιοχής; @Apologia: ΄Εχεις δίκιο να είσαι αρνητική στην όποια παρέμβαση του κράτους, εφόσον οι μέχρι σήμερα πραχτικές των μηχανισμών ήταν κατασταλτική. Οι λύσεις που προτείνεις μπορούν να δώσουν διέξοδο, χρειάζεται όμως με κάποιο τρόπο να οργανωθούν, να συντονιστούν, να χρηματοδοτηθούν. Ποιος και πώς θα μπορούσε να υποστηρίξει άραγε αυτό το τεράστιο ανθρώπινο έργο;
    # VOUDAS στις 27/11/2008, 09:18 πμ
    Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ
    @Pink: Ασφαλώς και τον πρώτο λόγο έχουν οι άνθρωποι και το σπουδαιότερο είναι κατά τη γνώμη μου να μην κλείνουν τα μάτια στο ότι όντως υπάρχει πρόβλημα... Τις καλημέρες μου!
    # apologiaprosuavita στις 27/11/2008, 09:29 πμ
    Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ
    Ομολογώ ότι δεν γνωρίζω βούδα μου. Με αυτοχρηματοδότηση και ίσως κάποια από τα περίφημα πακέτα ΕΕ, που είμαι σίγουρη ότι έχουν να κάνουν και με τους μετανάστες, και που σίγουρα μπορεί να τα πάρει μια οργάνωση που ασχολείται με το ζήτημα. Το πρόβλημα στην Ελλάδα είναι η ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ. Συνήθως την έχουν άλλοι και όχι εσύ.
    # VOUDAS στις 27/11/2008, 09:38 πμ
    Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ
    @Apologia: Σκέφτομαι διαβάζοντας και το σχόλιό σου, τι μεγάλη ευκαιρία γι' αυτή την οργάνωση που λέγεται εκκλησία θα ήταν ίσως να ασχοληθεί ουσιαστικά με το θέμα. Πόσο θα μπορούσε να χαράξει μια διαφορετική πορεία από τις ανέξοδες μεγαλοστομίες περί επουράνιας ζωής κι αναλάμβανε να δραστηριοποιηθεί δυναμικά προς αυτή την κατεύθυνση. Αλλά αναλογίζομαι, εδώ έναν χώρο να προσεύχονται δεν επέτρεπαν (με φανατισμό μέχρι πρόσφατα, χωρίς να ξέρω τι σκέφτεται ο νέος Αρχιεπίσκοπος) να δημιουργηθεί για τους αλλόθρησκους, σιγά μην τους βοηθήσουν να ορθοποδίσουν κι όλας...
    # Underwater στις 29/11/2008, 04:05 πμ
    Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ
    Μου αρέσει η προσσέγγισή σου. Υπάρχει μια αλήθεια. H ετερότητα είναι η νέα πραγματικότητα για όλο τον kόσμο και αυτό είναι πηγή εμπλουτισμού και έμπνευσης για μια κοινωνία βασισμένη στην κριτική αποδοχή της διαφορετικότητας και στην ενδυνάμωση της κάθε ταυτότητας. Όλα τ΄άλλα είναι εκ του πονηρού και εκπορευόμενα από αγράμματους και φασίζοντες ανθρώπους.
    # apologiaprosuavita στις 29/11/2008, 11:41 πμ
    Η ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑΣ
    Έμεινα εμβρόντητη όταν άκουσα στο ραδιόφωνο τις φωνές των κατοίκων. του Αγ. Παντελεημωνα. "Να ξεκουμπιστούν" " Να πάνε από κει πού ρθαν " "Στον αγύριστο". Ειλικρινά δεν το περίμενα. Αυτοί οι άνθρωποι είναι και οι λεγόμενοι άνθρωποι της "εκκλησίας".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αναρτήθηκε στη LIFOLAND την Τετ, 26 Νοε 2008 07:20 μμ

    ΑπάντησηΔιαγραφή