Τετάρτη, 1 Απριλίου 2009

ΜΠΟΡΑ

Η μπόρα ξέσπασε μόλις πάτησα το πόδι μου στο ξενοδοχείο. «Ουφ!» ξεφύσηξα με ανακούφιση. Η μικροκαμωμένη κοπέλα στη ρεσεψιόν μου χαμογέλασε με συμπάθεια. Κάτι Κορεάτες στο λόμπι ούτε που μου έδωσαν σημασία.
Πέταξα το χαρτοφύλακα στο κρεβάτι και κοντοστάθηκα μερικά δευτερόλεπτα ίσα-ίσα για να βγουν τα παπούτσια. Η γραβάτα είχε ήδη μπει στην τσέπη από τ' ασανσέρ. Άρχισα να ξεκουμπώνω μηχανικά το πουκάμισο καθώς κατευθυνόμουν προς το παράθυρο. Η πλατεία Graf-Adolf και τα πλατάνια της Königsallee θάμπωναν πίσω από μια γκρίζα υδάτινη κουρτίνα που αιωρούνταν ορμητικά μπρος απ' το πράσινο. Ένα ρεύμα υγρού αέρα μ' αναρρίγησε, αφού δεν άντεξα στον πειρασμό κι άνοιξα το πιτσιλισμένο τζάμι. Άφησα το κορμί μου να βουλιάξει ανάσκελα στο μαλακό στρώμα και κοιτάζοντας ψηλά το κουτάκι της πυρανίχνευσης ένοιωσα τα μάτια μου να πλημμυρίζουν.

Απομεσήμερο σε μια όμορφη πόλη. Μόνος. Με μια μπόρα για συντροφιά που δεν θύμιζε τίποτε από τις μπόρες που ξέρω. Μια μπόρα προγραμματισμένη, που οι άνθρωποι εκεί ήξεραν πότε θα αρχίσει και πότε θα τελειώσει. Μια μπόρα που δεν έφερνε αναστάτωση στους δρόμους, μποτιλιαρίσματα, πολύχρωμες ομπρέλες, τρεχάλες με μια εφημερίδα στο κεφάλι. Μια μπόρα που δεν έφερνε τη μυρωδιά από το χώμα στα ρουθούνια και τη γλυκιά υγρασία της αναζωογόνησης στο δέρμα. Μια μπόρα που αισθανόμουν να τελειώνει δίχως το ουράνιο τόξο να μπορεί να τη στεφανώσει. Μια μπόρα μόνη κι αυτή σαν κι εμένα σε μια όμορφη πόλη, αλλά ξένη, που θα μπορούσε να ήταν, μα ποτέ δεν θα γίνει η πόλη μου.
Η πόλη μου δεν έχει ατέλειωτες πλατείες και λεωφόρους που πηγαίνουν παντού. Η πόλη μου δεν είναι πεντακάθαρη κι οργανωμένη. Η πόλη μου δεν έχει δεκάδες γραμμές τραμ και δρόμους για ποδήλατα. Η πόλη μου δεν έχει διατηρημένα κτίρια δίπλα σε πολυώροφα σύγχρονα οικοδομήματα. Η πόλη μου δεν έχει κήπους και μπουλεβάρτα δίπλα στο ποτάμι. Η πόλη μου έχει ποτάμια ανθρώπους στους δρόμους. Το τραμ της πηγαίνει μονότονα -σαν ποτάμι- προς τη θάλασσα. Οι πλατείες της γεμίζουν με παιδιά, με νέους, με γιαγιάδες και παππούδες πρωί και βράδυ. Η πόλη μου πλημμυρίζει όταν ξεσπά η μπόρα, αλλά μόλις γίνει γαλήνη, σαν βγω πάνω απ' τις ταράτσες -εκεί ψηλά πίσω απ' τις άπειρες κεραίες- ένας ήλιος γαλάζιος αστράφτει πάνω στον ουρανό της κι ένα πολύχρωμο ουράνιο τόξο γεμίζει την καρδιά μου με ελπίδα.

Με λύσσα ψάχνω το τηλέφωνο στην τσέπη. Ξεπλένω με λαχτάρα τη βροχή από τα μάτια κι όταν ακούω τη φωνή σου, χαμογελώ μπροστά στο τζάμι ευτυχισμένος. Ένα ουράνιο τόξο στολίζει -πρώτη φορά λες- την ξένη πόλη... «Μου λείπεις πολύ» -είπες- κι έκανες να λάμψει ο έρωτας στα μάτια μου σαν ήλιος γλυκός που τις πόλεις του κόσμου όλου ζωντανεύει...

2 σχόλια:

  1. ΣΧΟΛΙΑ: 26
    # Meropi στις 09/06/2008, 05:59 μμ
    ΜΠΟΡΑ
    Βούδα μου, μου άρεσε πολύ το κείμενο σου. Κατ' αρχάς τρελλαίνομαι για ταξιδιωτικά κείμενα. Έχω κι εγώ τα ίδια συναισθήματα όταν επισκέπτομαι το εξωτερικό. Λονδίνο, Παρίσι, Όσλο κλπ. Θαυμάζω την αρχιτεκτονική, τους δρόμους, την τάξη, την οργάνωση κλπ. Όταν όμως έλθει η ώρα να σκεφτώ αν θα μπορούσα να ζω για πάντα εκεί, η σκέψη κοντοστέκεται, μια στιγμή αμηχανίας και η απάντηση. Όχι. Συνήθισα καλώς ή κακώς την ελληνική ανοργανωσιά και το απρόβλεπτο. Επιθυμώ να βελτιωθεί βέβαια η τσαπατσουλιά, η ανοργανωσιά κλπ κλπ. Αλλά suprise!! Εδώ είναι ο τόπος μου κι εδώ θέλω να ζω.
    # φαέθων στις 09/06/2008, 06:04 μμ
    ΜΠΟΡΑ
    :)
    # VOUDAS στις 09/06/2008, 06:19 μμ
    ΜΠΟΡΑ
    @Meropi: Εκείνο που εξακολουθεί να μου κάνει εντύπωση στο εξωτερικό είναι η συμπεριφορά μας ως 'Ελληνες... 'Αλλο πράγμα! Σαν να γινόμαστε άλλοι άνθρωποι! Περνάμε απ' τις διαβάσεις, σεβόμαστε τους πεζούς κι ακολουθούμε τους κανόνες κυκλοφορίας κ.λπ. κ.λπ Γιατί άραγε; Είναι που φοβόμαστε τις κυρώσεις ή μήπως εκεί το "παίζουμε"... ευρωπαίοι!!!! @phaeton: Σ' ευχαριστώ!... Καλωσόρισες!!
    # Meropi στις 09/06/2008, 06:28 μμ
    # VOUDA μου
    το έχω προσέξει κι εγώ. Γινόμαστε βασιλικότεροι του Βασιλέως. Παρασυρόμαστε από την ευγένεια των άλλων ή θέλουμε να τους διαψεύσουμε;; Νομίζω και τα δυο μαζί. Δεν σου έκανε εντύπωση και η αυτοπειθαρχία μας τις μέρες των Ολυμπιακών Αγώνων;;; Ήταν μια Αθήνα αξέχαστη τότε. Όσοι έφυγαν έχασαν.
    # Meropi στις 09/06/2008, 06:31 μμ
    ΜΠΟΡΑ
    Η κόρη μου είχε φύγει για την Κύπρο τότε με τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Όταν σ' ένα τηλεφώνημα της είπα ότι απολαμβάνουμε μια απίστευτα όμορφη και οργανωμένη Πόλη, γύρισε πίσω. Και μου είπε ότι ήταν το ωραιότερο καλοκαίρι της ζωής της....
    # VOUDAS στις 09/06/2008, 06:37 μμ
    ΜΠΟΡΑ
    @Meropi: Τι άραγε από το καλοκαίρι των Ολυμπιακών αγώνων έχει μείνει ως τρόπος λειτουργίας της Αθήνας και των κοντινών της προαστίων; Τίποτε!... Ούτε η ελεύθερη αριστερή λουρίδα κυκλοφορίας!... Αλλά μήπως κι οι εγκαταστάσεις αξιοποιούνται καλύτερα... Ευτυχώς πάντως για την Αθήνα που έγινε το μετρό κι η Αττική οδός γιατί θα είχαμε πήξει τώρα τελείως...
    # stav στις 09/06/2008, 06:42 μμ
    ΜΠΟΡΑ
    αγαπητε vouda, ευχαρηστη εκπληξη το πόστο σου. η έκπληξη ήταν οτι πριν λίγες μέρες ειχα αναρτήσει ένα πόστ με παρόμιο τίτλο, "η μπόρα"! (αν θες μπορεις να το διαβάσεις και να μου πεις). κατά τα αλλα το πόστ σου ειναι οπως παντα απολαυστικο, χαίρομαι να σε διαβάζω γιατι με ταξιδέυεις... :)
    # melissa στις 09/06/2008, 07:19 μμ
    ΜΠΟΡΑ
    Σε είχαμε χάσει, Vouda! Πολύ ωραίο το κείμενό σου. Η ζωή κυλάει πιό εύκολα στην Κεντρική Ευρώπη, γιατί υπάρχει μια υποδομή που την στηρίζει. Έχω την γνώμη ότι αν τους άφηναν ανεξέλεγκτους, όπως ουσιαστικά είμαστε εμείς, αυτοί θα ήταν χειρότεροι. Δεν το λέω από ρατσισμό, αλλά επειδή βλέπω πως φέρονται όταν ταξιδεύουν, που δεν σέβονται τίποτα και κανέναν. Τολμώ να πω ότι εμείς είμαστε πιό πολιτισμένοι ως ταξιδιώτες. Κάποιος φίλος λέει ότι έχουμε την συστολή του επαρχιώτη (της Ευρώπης) και γι' αυτό είμαστε "μαζεμένοι". Μπορεί να έχει δίκιο. Πάντως όλοι συμφωνούμε ότι εκείνο που μας λείπει είναι η οργάνωση. Παρ' όλα αυτά δεν αλλάζουμε την ζωή στην Ελλαδίτσα μας με τίποτα. Άλλωστε όλες οι μεγάλες αγάπες παραμένουν ζωντανές σε οποιεσδήποτε συνθήκες.
    # Νατάσα Ζαχαροπούλου στις 09/06/2008, 07:22 μμ
    ΜΠΟΡΑ
    ὁ ἔρωτας-οὐράνιο τόξο πάνω ἀπό τίς πόλεις τοῦ κόσμου. Καλή διαμονή ἐκεῖ καί καλή ἐπάνοδο γρήγορα.
    # VOUDAS στις 09/06/2008, 08:18 μμ
    ΜΠΟΡΑ
    @Stav:...Τα μεγάλα πνεύματα συναντιώνται και... υπό βροχή!... Σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια! @melissa: Η οργάνωση είναι που μας... αποδιοργανώνει! 'Εχεις απόλυτο δίκιο σ' αυτή σου την επισήμανση, αλλά το κρίσιμο ερώτημα είναι: Αφού μπορούμε έξω γιατί δεν προσπαθούμε για κάτι καλύτερο κι εδώ μέσα;@Νατάσα: ...Κι απ' τη lifoland,λες;
    # Νατάσα Ζαχαροπούλου στις 09/06/2008, 08:35 μμ
    ΜΠΟΡΑ
    ἔ, πῶς νά'μενε ἀπ' ἔξω ἡ lifo-land;
    # apologiaprosuavita στις 09/06/2008, 08:42 μμ
    ΜΠΟΡΑ
    Και μυρίζει τόσο ωραία αυτή η μπόρα. Πευκοβελόνες νομίζω. Λείπω λύπης λείπει.
    # bacchus στις 09/06/2008, 09:31 μμ
    ΜΠΟΡΑ
    Αυτή την πόλη τη λατρεύω. Μια βδομάδα έμεινα και την ένιωσα τόσο δική μου. Έπαθα την πλάκα μου όταν πήγα μόνος μια βόλτα στο Hofgarten και είδα λαγούς να τρέχουν ελεύθεροι μέσα στο πράσινο ανάμεσα στους περαστικούς, τα μπαράκια στο Altstadt, κόσμος όρθιος με μια μπύρα στο χέρι μέχρι αργά, τα καφέ στο ποτάμι.
    # Αίγλη στις 09/06/2008, 11:03 μμ
    ΜΠΟΡΑ
    Όταν μιλάει η καρδιά, λοιπόν. Τέλειο κείμενο. Με συγκίνησες, βούδα. Και είδες - το έλεγε ο κούντερα, πού τον θυμήθηκα τώρα - όταν μένουμε για λίγο μόνοι νιώθουμε πόσο ερωτευμένοι είμαστε.
    # narcoleptic στις 09/06/2008, 11:39 μμ
    ΜΠΟΡΑ
    καλή είναι η οργάνωση για κάποια χρόνια. καλή είναι και ή έλλειψή της για κάποια άλλα. και πάλι από την αρχή. κακό πράγμα η συνήθεια. χαιρετώ.
    # PINK FISH στις 10/06/2008, 08:17 πμ
    ΜΠΟΡΑ
    η βροχή που φέρνει στην επιφάνεια όμορφα συναισθήματα, σε χαιρετώ εκεί στα εξωτερικά :)
    # VOUDAS στις 10/06/2008, 09:18 πμ
    ΜΠΟΡΑ
    Καλημέρες με λιακάδα σε όλους!!! @Νατάσα: ...Σ' αυτόν τον "τόπο" ο έρωτας για ζωή -κι όχι μόνο- πρέπει να αισθανόμαστε πως έχει ξεχωριστή θέση!... @Apologia: Αυτή η μυρωδιά είναι από τις πιο δυνατές και ξεχωριστές μνήμες!... @ bacchus: Είναι πράγματι πολύ όμορφη πόλη και κάθε φορά που βρίσκομαι εκεί υπάρχει κάτι διαφορετικό να μου κεντρίσει το ενδιαφέρον, όσο για τις μπύρες στο πόδι στην παλιά πόλη... Χαμός κάθε βράδυ!...@Αίγλη: Το έχω παρατηρήσει, πως κάτι τέτοιες στιγμές ξεχειλίζει η συγκίνηση κι όλη η ένταση της μέρας εκτονώνεται σ' ένα λυτρωτικό αναφυλητό! @narcoleptic: Μου φαίνεται πως την οργάνωση στη χώρα μας θα την... οργανώνουμε για πολλά χρόνια ακόμα!!! @Pink: Να είσαι καλά και συ και να χαμογελάς είτε με ήλιο, είτε με βροχή!!
    # lifolaki στις 10/06/2008, 09:32 πμ
    ΜΠΟΡΑ
    Μια βροχή που ξεχειλίζει από λαχτάρα και τελικά την ανταμώνεις στο άκουσμα μιας φράσης...Να είσαι καλά και να περνάς όμορφα!!
    # VOUDAS στις 10/06/2008, 10:40 πμ
    ΜΠΟΡΑ
    @lifolaki: Το συναίσθημα βρίσκει πάντα την κατάλληλη αφορμή για να εξωτερικευτεί!! Να είσαι και συ πάντα καλά!!
    # manground στις 10/06/2008, 11:33 πμ
    ΜΠΟΡΑ
    γεια σου Vouda. καλά να περάσεις. (αν κι ο χαρτοφύλακας είναι λίγο αγχωτικός)
    # ImmortalJunkie στις 10/06/2008, 11:35 πμ
    ...όχι αν έχει μέσα μια εφημερίδα κι ένα μήλο! ;-)
    # VOUDAS στις 10/06/2008, 11:52 πμ
    ΜΠΟΡΑ
    @Man: ...Δερματινή και διαφημιστικός!!! [έχει όμως το... εφέ του!!!!! Δε συμφωνείς;] @Immo: Σωστά το γράφεις!... Πάντα το περιεχόμενο έχει την ουσία! Και το μήλο από τα πιο αγαπημένα μου φρούτα!!! Σας χαιρετώ!
    # manground στις 10/06/2008, 11:56 πμ
    http://www.virtualtourist.com/travel/Europe/Germany/Land_Nordrhein_Westfalen/Duesseldorf-67466/Things_To_Do-Duesseldorf-TG-C-1.html
    αναλόγως πόσες ημέρες θα μείνεις εκεί...
    # manground στις 10/06/2008, 11:57 πμ
    ....κόπηκε
    http://www.virtualtourist.com/travel/Europe/Germany/Land_Nordrhein_Westfalen/Duesseldorf-67466/Things_To_Do-Duesseldorf-TG-C-1.html
    # VOUDAS στις 10/06/2008, 12:19 μμ
    ΜΠΟΡΑ
    Μου αρέσεις man, γιατί έχεις τις σωστές προτάσεις!!! Ομολογώ πως "έφαγα" τις σχετικές σελίδες πριν φύγω, αλλά αυτή δεν παίζεται!!! 'Ολα σε ένα!!! Αν κι ο χρόνος ήταν πιεστικός κι οι υποχρεώσεις δεδομένες! Αλλά, να σου πω, την Παρασκευή θα είμαι Κωσταντινούπολη, έχεις καμιά σωστή ιδέα;
    # manground στις 10/06/2008, 12:28 μμ
    ΜΠΟΡΑ
    η μόνη ιδέα που μου έρχεται αμέσως, είναι να γυρίσεις πίσω, και πηγαίνω εγώ για 'σένα. [το site αυτο είναι η ταξιδιωτική μου βίβλος. έχε το πάντα πρόχειρο]

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αναρτήθηκε στη LIFOLAND τη Δευ, 09 Ιουν 2008 05:43 μμ

    ΑπάντησηΔιαγραφή