Τρίτη, 7 Ιουλίου 2009

ΛΟΝΔΙΝΟ ΤΕΛΟΣ

Είναι ακριβή πόλη το Λονδίνο, είναι όμως μια πόλη που σε αποζημιώνει με την ποιότητα ζωής και το υψηλό επίπεδο των υπηρεσιών και ανέσεων που προσφέρει, αν τύχει μάλιστα να είναι κι ο καιρός καλοκαιρινός –όπως ήταν όλη σχεδόν την προηγούμενη εβδομάδα– μπορείς να χαρείς και ν’ απολαύσεις τις ομορφιές της πόλης ακόμα πιο άνετα κι ευχάριστα.
Διάλειμμα ξενοιασιάς και αναψυχής αυτό το ταξίδι, που όλη η οικογένεια όπως φαίνεται το είχε ανάγκη. Παρά τις απίστευτες ώρες ορθοστασίας, περπατήματος και της κούρασης, η γεύση που αργά το απόγευμα έμενε στα χείλη ήταν γλυκιά κι η διάθεση και για τη βραδινή συνέχεια για μια μπύρα, αμείωτη. Η μέρα βλέπεις αυτή την εποχή είναι ατέλειωτη! Από τις πέντε ξημέρωνε και για να δούμε το φεγγάρι έφτανε έντεκα και βάλε!
Η πόλη δεν χρειάζεται συστάσεις, άλλωστε δεν είμαι κι η… Μάγια Τσόκλη ή ο Μαμαλάκης για να ξεκινήσω τις περιγραφές. Θα επισημάνω μόνο αυτό που έμεινε ως λέξη στο μυαλό μου σχετικά με τον τρόπο που λειτουργεί αυτή η πολυπληθής, πολυπολιτισμική μεγαλούπολη: Οργάνωση.
Καθαριότητα, συγκοινωνίες, εξυπηρέτηση, αποτελεσματικότητα. Δεν ξέρω αν είναι καλό ή κακό να αξιοποιείς ακόμα και την «ουρά» για να χρηματοδοτείς την τουριστική σου βιομηχανία, δεν μπορώ όμως να μην παραδεχτώ ότι –αν μη τι άλλο– είναι ευρηματικό κι έξυπνο. Δεν ξέρω αν είναι καλό ή κακό να τρως το μεσημέρι στο διάλειμμα ένα σάντουιτς στο πόδι, δεν μπορώ όμως να μην παραδεχτώ ότι ούτε ένα χαρτάκι ή πλαστικό δεν έμενε μετά πεταγμένο στο πλακόστρωτο. Δεν ξέρω αν είναι καλό ή κακό να διακόπτονται λόγω έργων τα δρομολόγια του μετρό προς Χίθροου, δεν μπορώ όμως να μην παραδεχτώ ότι οι εναλλακτικές συγκοινωνιακές λύσεις ήταν και πολλές και αξιόπιστες. Δεν ξέρω αν είναι καλό ή κακό που τα μάρμαρα από τον Παρθενώνα εκτίθενται δωρεάν επί Βρετανικού εδάφους, δεν μπορώ όμως να μην παραδεχτώ ότι τους αποδίδεται η ιστορική αξία κι ο σεβασμός που τους πρέπει.
Λονδίνο τέλος, αλλά οι διακοπές είναι προ των πυλών!... Και δεν υπάρχει πιο ευχάριστο συναίσθημα νομίζω, από το ν’ αδειάζεις βαλίτσες με άπλυτα –έχοντας γεμάτες τις «μπαταρίες»– και να μετράς τις μέρες μέχρι να τις ξαναγεμίσεις –μαζί με τα βατραχοπέδιλα, τα αντηλιακά και τα μαγιό– για την εξόρμηση στην πανέμορφη Κέρκυρα.